11 listopada 1918



bi-ka 2010-11-11 19:41:42

skomentuj (0)

1. listopada - Dzień Wszystkich Świętych.

Ks. Mieczysław Maliński
O SZEJKU I O ŚMIERCI

Był pewien bardzo mądry Szejk, którego mądrość była znana szeroko na świecie. Najwięksi z największych przychodzili do niego, prosili o rozmowę i przedstawiali mu swoje sprawy. On wysłuchiwał ich ze spuszczonymi oczami, starał się ich dokładnie zrozumieć, potem chwilę milczał i udzielał odpowiedzi. Mówiono na Wschodzie, że takich trafnych odpowiedzi nikt z żyjących nigdy nie potrafił dawać, jakie on dawał. Każdy, kto przychodził do niego z prośbą o pomoc, wedle tego, jak ważna dla niego była ta pomoc i wedle tego, na ile go było stać, przynosił rozmaite dary. Tak więc Szejk żył bardzo dostatnio i szczęśliwie. Cieszył się swoją mądrością. Ludzie cieszyli się, że mają takiego mądrego człowieka pomiędzy sobą. Ale Szejk żył samotnie, zamknięty w swojej wieży mądrości. Nie miał ludzi mu bliskich. Nie znalazł nikogo godnego, kogo mógłby nazwać swoim przyjacielem. Chociaż otaczających go ludzi nie traktował z pogardą, to jednak nie więcej niż z dobrotliwym współczuciem. Lata płynęły. Znaczyły się również i na tym, który zdawał się być nieśmiertelny. W miarę upływu lat głowa Szejka i cała broda stały się zupełnie siwe. Ale mądrości nie ubywało. Wprost przeciwnie. Ludzie mówili, że Szejk jest jeszcze mądrzejszy niż dawniej. Aż dnia jednego, gdy wszystkich wysłuchał i wszystkim udzielił rady, gdy Słońce już zaszło i zmrok zapadł, nagle odchyliło się płótno jego namiotu i wszedł jeszcze ktoś. Nie zapowiedziany nawet przez sługi. Szejk podniósł oczy. W namiocie stał jakiś człowiek w nieokreślonym wieku, z zasłoniętą twarzą. Przybysz odezwał się:
- Jestem Anioł Śmierci. Wysłał mnie Bóg, żebym ci powiedział, że jutro przyjdę po ciebie.
Szejk nie odpowiedział. Spuścił głowę. Nie zobaczył jego wyjścia. Tylko usłyszał, jak trzasnęło skrzydło namiotu. Został sam. Siedział. Myślał. A był bardzo mądry i na każdą trudność zawsze umiał znaleźć radę. Nagle wstał, wyszedł przed namiot. Spytał swoje sługi:
- Kto był ten człowiek, który mnie teraz odwiedził?
- Nikt teraz nie wchodził do twego namiotu, panie.
- Przed chwilką rozmawiałem z człowiekiem, który powiedział, że jest Aniołem Śmierci.
- Nikogo nie widzieliśmy, żeby przychodził do ciebie. Nie słyszeliśmy żadnej rozmowy w twoim namiocie.
- Czy chcecie powiedzieć, że zdawało mi się.
- Przemęczony jesteś, panie, zbyt wielu ludzi przyjmujesz.
Nie uwierzył im. Wprost przeciwnie. Wypowiedzi sług upewniły go, że u niego był naprawdę Anioł Śmierci. Polecił osiodłać najszybszego wielbłąda, jakiego tylko miał w swoim stadzie. Wsiadł na niego i popędził. Pędził całą noc. Pierwsze parę godzin jazdy zniósł dobrze, ale potem ogarniało go coraz większe zmęczenie, dokuczało mu serce, z trudem chwytał powietrze, bolały go wszystkie kości. Pocieszał się: To są skutki, że wciąż siedzę. Za mało jeżdżę na wielbłądzie. - Ostatni odcinek drogi był już dla niego jedną męką. Z najwyższym tylko wysiłkiem utrzymywał się na siodle. Chwilami chyba tracił przytomność. Ale i wielbłąd galopował resztką sił. Nad ranem dopadł sobie tylko znanej maleńkiej oazy rzuconej w pustyni. Zsunął się z wielbłąda i upadł na ziemię wyczerpany. Po chwili się pozbierał; wstał z ogromnym trudem. Był okropnie zmęczony. Ale był równocześnie szczęśliwy. Myślał sobie z satysfakcją: - A teraz, tak jak było powiedziane, przyjdzie Anioł Śmierci do mojego namiotu i nie zastanie mnie tam. - I uśmiechając się pod wąsem szedł na trzęsących się nogach obok swojego wielbłąda do wodopoju, żeby jego napoić i żeby sam mógł się napić czystej, zimnej wody. Gdy już był całkiem blisko, naraz zobaczył, że ktoś samotny siedzi przy źródle. Nie spodziewał się tutaj nikogo. Wolałby się z nikim nie spotkać. Ale w ostatnim momencie poczuł jakiś przypływ wzruszenia i ochotę, żeby z kimś podzielić się swoimi przeżyciami ostatniej nocy, żeby komuś opowiedzieć o swoim sukcesie. Postąpił następne kilka kroków. Ten ktoś siedzący przy źródle wstał i wtedy Szejk poznał, że to jest Anioł Śmierci. Anioł powiedział:
- Gdy mi Bóg rozkazał przyjść po ciebie do tej dalekiej oazy, zdziwiłem się bardzo, myśląc, jak ty, taki stary człowiek, potrafisz przebyć taką daleką drogę w ciągu jednej nocy.


bi-ka 2010-11-01 09:45:08

skomentuj (0)

17 września 1939



IV rozbiór Polski

bi-ka 2010-09-17 17:24:49

skomentuj (2)

1 września 19..

Mam już 19 lat. To niebywałe.


bi-ka 2010-09-01 20:30:26

skomentuj (1)

I'm Kevin.

Hello boys and girls! Od kilku dni dzielę los Kevina, choć nie do końca, bo nie mieszkam całkiem sama - Kruszynka mnie chroni - i pora roku też nie ta, niestety. Jeszcze jeden taki gorący dzień jak ten, a zacznę zjeżdżać ze schodów na sankach, co Kevin już opatentował.

W myśl zasady, że nie zawsze jest Nowy Rok, należało przedsięwziąć działania mające na celu postęp w procesie usamodzielniania się. Wszak październik się zbliża. Zupa! Udało się zrobić kilka kroków do przodu, ponieważ:
- nie boję się kupować szynki, sera, śmietany, warzyw i owoców, a to zawsze było dla mnie ciężkie
- ubrania, które piorę, nie farbują
- naprawiłam zepsuty sprzęd gospodarstwa domowego
- mięso po usmażeniu nie było surowe
- oleju w sam raz
- dom błyszczy
- kwiaty żyją
Nie, nie, nie. Przebieranie w winogronach i kapustach pekińskich jest o wiele ciekawsze i daje o wiele więcej radości niż grzebanie w szmatach. Można szanowna temperatura zaczęłaby już spadać? Ile można chodzić w tych reklamówkach?

Zasięganie inforamcji odnośnie studiów - rozpoczęte. Dziwi mnie fakt, że przed liceum większość mnie straszyła, a teraz roztaczane są przede mną świetlane wizje. Tyle osób przede mną już ten kierunek skończyło. To co chciałam i tam gdzie chciałam. Chociaż reakcje dziwne. Nie oczekuję skakania pod sufit, całowania mnie po rękach i kłaniania się do ziemi, ale robienie skrzywionych min na przemian ze smutnymi oczami przy pytaniu: a co po tym? jest krótko mówiąc - denerujące. Oczywiście reakcje byłyby inne, gdybym oświadczyła, że idę np. na ... . Po tym przecież zawsze są piniądze, a piniądze są w życiu najważniejsze. Bo za piniądze można kupić wszystko, pojechać wszędzie i przyjaźnić się ze wszystkimi.
Celem mojego życia nie jest politykowanie, ale pragnę nadmienić, iż Pierwszy Obywatel RP i Drugi Obywatel RP skończyli te studia, które ja zamierzam ukończyć. I poważanie mają i trochę piniendzy też. Ale w końcu nie pracują w zawodzie, który teoretycznie powinni wykonywać po pięciu latach ciężkiej, umysłowej pracy.

Osoby młode reagują na ten wybór całkiem zwyczajnie. A część dorosłych (mniejsza) zadaje to denerwujące pytanie: co później. Oczywiście, można wybrać pieniężny kierunek i męczyć się potem przez całe życie. Można też wybrać trochę mniej pieniężny i męczyć się trochę mniej (albo i więcej - zależy od perspektywy). Spokojnie. Jeszcze nie zaczęłam, kresu na razie nie widać, wszystko się może zdarzyć i skończyć na projektowaniu kosiarek.

bi-ka 2010-08-26 12:19:28

skomentuj (2)

Nie zawsze jest Nowy Rok.

Festiwal w Kanadzie był najwspanialszym ze wszystkich dotychczasowych wyjazdów.




bi-ka 2010-08-07 22:22:32

skomentuj (7)

66. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego.


bi-ka 2010-08-01 01:26:09

skomentuj (0)

Matura - reaktywacja.

Matura powraca. Czekałam do 4:00 i, gdy w końcu udało mi się zalogować, okazało się, że wyników brak... Przepełniał mnie ogromny lęk, gdy zmierzałam do szkoły. Nie poszło mi aż tak źle. Może będzie ze mnie historyk, bo histeryk już jest, na 100%.
Pora pakować manatki i za morze. A po powrocie czas na rekreacyjny wypoczynek. À bientôt!
bi-ka 2010-06-30 23:28:12

skomentuj (4)

Hłyś! 2

Czas biegnie nieubłaganie. Już miesiąc wakacji za mną. Najlepsze jest to, że mogę sobie jechać tam i siam, grać w Atomicę, oglądać TV (brak mi Rysia i Grażynki) oraz czytać bez widma podręczników i zeszytów unoszących się nad moją głową.

Jeśli chodzi o książki, z przykrością stwierdzam, że Dan Brown już nie powinien pisać. "Zaginiony symbol" jest lekko mówiąc - słaby. Główny bohater, najmądrzejszy, najprzystojniejszy, najzaradniejszy i najspokojniejszy Robert Langdon w pewnych momentach jest mniej dynamiczny niż główna bohaterka serialu "Majka", a to nie świadczy o nim dobrze. Sięgnęłam więc po "Pod kloszem" Stephena Kinga. Hm... nie chodzi o to, że nie minęło 100 stron, a już 10 osób nie żyje. Myślałam, że nie będę w stanie spokojnie przejść z pokoju do kuchni bez zaświecania lampy, a tu nic. Bardziej przestraszyli mnie "Infiltratorzy" Davida Morrella. Świetny kryminał. Nieschematyczny. Pani Profajss zachęciła mnie do przeczytania "Portretu Doriana Greya", już czeka. A jeżeli chodzi o literaturę faktu - Norman Davies mógłby pisać podręczniki do historii.

Wstępna decyzja o emigracji do Miasta Królów Polskich została podjęta. Wcale nie cieszy mnie fakt posiadania w końcu własnego pokoju. Z resztą mój brat stwierdził, że na studiach nie będzie ze mną mieszkał. Pragnie odpocząć, bo musiał ze mną mieszkać od dnia, kiedy wrócił ze szpitala do domu, czyli od sierpnia 1993.
Jedyną zaletą przeprowadzki będzie bliskie usytuowanie uczelni, a właściwie Instytutu, bo pewnie mój dzień będzie polegał na jeżdżeniu od jednego budynku do drugiego, ale w końcu, jak Kopernik się zapisał 519 lat temu i jakoś to wytrzymał, to może mnie też się uda. Najbardziej boję się jeżdżenia przepełnionymi tramwajami z przyklejoną do szyby twarzą. Zawsze mi było żal tych ludzi. Miasto Królów Polskich mnie przeżuje. To pewne.

No proszę, w niedziele wybory. Myślałam, że wczoraj po próbie dojdzie do rękoczynów. Nie ma to jak starcie dwóch osób, które nie wiedzą o co się spierają. Nie ma się co oszukiwać, II tura na pewno się odbędzie i wbrew moim obawom, zagłosuję, gdziekolwiek będę. Wyborcy jednego z kandydatów uważają się za niezwykle nowoczesnych, wyborcy drugiego uważani są za mniej nowoczesnych (przez kandydatów rozumiem dwóch, którzy mają szansę na prezydenturę). Szkoda mi reszty startujących. Tyle pieniędzy wtopione w kampanię (tylko jeden rozsądny z niej zrezygnował, na rzecz powodzi) na nic. Determinacja?
Emocje wieczoru wyborczego - niezapomniane, więc głosujmy, głosujmy. I tak będziemy narzekać, ale przynajmniej pełnoprawnie.

bi-ka 2010-06-19 19:52:19

skomentuj (2)

Lednica 2010.


bi-ka 2010-06-06 22:28:47

skomentuj (0)


bi-ka & da